مىزيسته و از حمايتشان برخوردار بوده ؛ و هم در ايران بنشر - و افاضهء دانش بفرزندان ميهن خود - مانند بهمنيار آذربايجانى - و ابو عبيد جوزجانى - و عمر خيام - و ابن ابى صادق نيشابورى مشغول بوده - تا زندگانى خويش را بپايان رسانيده . - و در همين كشور در شهر همدان به خاك سپرده شده ، - و ظاهرا در همهء عمر از مرز كشور ايران بيرون نرفته است . و از قرائن بدست مىآيد كه شيخ جز تازى و پارسى ، بزبانى ديگر آشنا نبوده است . با وجود اينكه ابن سينا هم مانند دانشمندان ايرانى - معاصر خويش ، بيشتر به زبان تازى تأليف كرده است ، مع الوصف خواهش هم‌ميهنان پارسى زبان خود را پذيرفته ، و آنان را نيز از معلومات خويش بهره‌مند ساخته ، و كتب و رسائلى چند به زبان پارسى پرداخته است - كه اهمّ آنها دانشنامهء علائى است دانشنامهء علائى با حذف بخش علوم رياضى يك بار در هند چاپى مغلوط شده بود - كه اكنون ناياب است ، و بار ديگر قسمتى از آن در طهران بچاپ رسيده بود - كه ناقص است . اما ساير تأليفات فارسى شيخ - اغلب چاپ نشده ، و نسخ خطّى آنها هم كم است . فلهذا : بر انجمن آثار ملّى - كه همّت گماشته بودند بالاستحقاق جشن هزارهء ابن سينا را به پا كنند ، لازم مىنمود - كه نخست آثار فارسى وى را با دقت كامل ، تصحيح - و چاپ - و نشر كنند ، - تا هموطنان شيخ كه فارسى زبان و از دريافتن كتابهاى عربى بىنصيب‌اند - نيز از خوان دانش وى نصيبى ببرند ، و مقام ارجمند او را بهتر بشناسند ، - تا از صميم دل در جشن